Thuiskomst in de Périgord Noir

Met de opdracht op zak voor de Dierenriemserie rijden Johfra en Ellen door Frankrijk. Het is 1973 en ze zijn op zoek naar een nieuw thuisland, een landschap dat beter bij hen past. Ze gaan naar de Dordogne, naar de Périgord. Ze komen langs Montignac waar zich de grot van Lascaux bevindt. Deze grot is echter niet meer toegankelijk voor het publiek. Ze volgen de rivier de Vézère en komen bij het plaatsje Le Moustier en de imposante, prehistorische rotswand, La Roque-Saint-Christophe.

Het gebied maakt grote indruk en ze besluiten op zoek te gaan naar een passende woonruimte in deze streek. Ze bezichtigen een oude watermolen, Le Moulin de Peuch, in het plaatsje Fleurac, niet ver van Le Moustier vandaan. Het gebouw is in niet al te beste staat en er zal flink aan verbouwd en gerestaureerd moeten worden. De streek is echter prachtig en een huis is altijd te veranderen, maar de vraagprijs is te hoog.


Herinnering aan de toekomst (1987)

Heksensabbat 2 (1978)

De geboorte van de 2e Eva (1987)

In 1974 keert het tij. De groepsexposities van de metarealisten brengen grote verkopen met zich mee. Johfra en Ellen keren terug naar de oude watermolen. Deze blijkt nog steeds te koop te staan. Ze kunnen de molen tegen een flink lagere prijs kopen.

Wat volgt is een verhuizing over een afstand van 800 kilometer. Johfra en Ellen zijn nog maar net verhuisd of er stopt een grote auto voor de deur. Galeriehouder Walter Kamp doet zijn entree. Hij heeft de exposities van de metarealisten gezien en is enthousiast geworden. Johfra toont het drieluik Unio Mystica. Ellen adviseert Walter om dit schilderij te claimen, maar hij doet dit niet. Kort daarop wordt dit drieluik echter verkocht. Walter is dan erg boos op zichzelf en koopt direct de gehele Zodiakserie op, waarvan op dat moment nog negen schilderijen moeten worden voltooid.


De aanbidding van Pan [triptiek] (1979)

De begroeting (1975)

De oproeping (1978)

Dit alles stelt Johfra en Ellen in staat om de molen op te laten knappen en te verbouwen. Zowel Johfra als Ellen krijgen de beschikking over een groot atelier. Begin jaren tachtig zal een deel van het gebouw dienst gaan doen als galerie onder de naam Galerie La Licorne.

Het gebied rond Le Moustier zorgt voor veel inspiratie. De natuur van de Dordogne is in die periode terug te zien in vele schilderijen. In deze periode ontstaan diverse schilderijenseries, zoals de Maldororserie en de Fonteinenserie, maar ook de iets minder bekende series zoals de Heksenportretten en Heksensabbats en de serie Ellen in Wonderland. In 1979 voltooit hij het immense drieluik De aanbidding van Pan.


Heksenportretje
Madame Mandelip (1979)

Heksenportretje
De kreet (1979)

Heksenportretje
Maria Magdalena

Heksenportretje
Arachne (1979)

In het midden van de jaren tachtig verandert zijn werk, het wordt minder donker van aard. Er komt ruimte voor sprookjes en elven. Ook staat hij zichzelf toe om op een iets lossere wijze te gaan schilderen, alhoewel het gevecht met het detail altijd blijft. Hij blijft de schilder van de vierkante decimeter.